Lief dagboek,

Ik ben mijn comfortzone aan het oprekken, op alle vlakken. Vanaf donderdag ga ik voor de klas voor een half jaar. Heb ik erg veel zin in, maar het levert ook onrust en onzekerheid op. Kan ik het wel? Krijg ik de structuur onder de knie? Kan ik kinderen iets leren? Ik merk sowieso dat ik diep van binnen vaak onzeker ben over mijn prestaties. Het is nooit goed genoeg. Aan de andere kant weet ik precies welke waarde ik toevoeg en zie ik dat ook wel. Maar ja, die hardnekkige spoken hè…

Ook mijn rug reageert op mijn stappen uit de comfortzone. Ik heb er weer meer last van. Goed voor mezelf blijven zorgen dus!

In de Liefde rek ik ook mijn grenzen op. Niet eens heel bewust, maar door puur te vertrouwen op mijn intuïtie en Liefde te volgen, gebeuren verrassende dingen. Het voorbehoud is weg. Oordelen zijn weg. Er is wat er is. Dat is heel bevrijdend! Al een tijdje heb ik het relatie-concept losgelaten en focus ik op Liefde, maar dit krijgt steeds meer voet aan de grond. Het is nu een vanzelfsprekendheid aan het worden: ik heb Liefde in mijn leven. Op allerlei manieren.

Kortom: een roerige periode. eens kijken wat de tarotkaarten me voor advies geven. Het is Staven negen. Herkenbaar… het overwinnen van oude angsten. De laatste keer voor de klas was in 2001. Daar raakte ik voor de tweede keer burn-out. Logisch dat ik het spannend vind. maar ik mag mezelf ook wel wat credits geven: ik ben gegroeid en zou het nu niet meer doen als ik niet voelde dat het oké was.

Lief dagboek,

Steeds meer ervaar ik dat het leven doelloos is. En gek genoeg is dat best een opluchting. Al die ‘belangrijke dingen’ die ik jarenlang heb nagejaagd, betekenen helemaal niets meer. Een prachtig huis, de juiste meubels, die mooie baan, veel vrienden, trouwen… Ik had alles gecreëerd voor mezelf en telkens ontdekte ik dat het dat niet was. Dat ik daar niet gelukkig van werd. Het leven is uiteindelijk doelloos. En dit geeft een ruimte joh . Ik kan nu op ieder moment doen wat goed voelt. Ik kan zijn wie ik ben: geen schermen, maskers, mooie praatjes. Ik hoef niet meer bang te zijn: angst komt voort uit zelfgemaakte beelden en controlebehoeften. Niet meer nodig.

Maar het is een klus om een doelloos leven te hebben en aanvaarden. het maakt allemaal ook niet heel veel uit. en tegelijkertijd wel. Daar zit een gekke paradox. Want voor ik het doorheb, zit ik weer doelen vast te stellen. En dat steeds blijven loslaten, aanvaarden wat er is en mezelf blijven matchen is een uitdaging voor mij! Moet uitkijken dat ik daar ook weer niet een doel van maak. De zon heeft ook geen doel. Maar ze is er wel en doet wat ze doet. Dat gevoel.

Al ik denk aan de essentie van de zon, dan is dat warmte. Als ik denk aan mijn essentie, is dat Liefde. Liefde zijn is dus wat de bedoeling is. Dat betekent: liefde niet tegenhouden, manipuleren of beïnvloeden. Let it be.

 

Lief dagboek,

Twijfel, twijfel, twijfel…. Ik heb vanaf 1 februari een leuke klus voor een half jaar. Ik ga twee dagen per week lesgeven in groep 7/8 van een Jenaplanschool. Met het openbaar vervoer niet te bereizen en ik heb geen auto, dus op zoek naar oplossingen. Ik koos voor een combinatie van auto delen met een vriendin en Greenwheels voor de momenten dat dat lastig wordt. Maar toch ging ik naar auto’s kijken en ik vond een hele leuke op marktplaats. Gisteren proefrit, was een superwagentje, aardige verkoper (garage in Zeist: handig) en de prijs was prima. Maar toch… Ik bleef twijfelen.

En hoewel ik geen enkel rationeel argument kon verzinnen, hakte ik de knoop niet door.

Vanmorgen werd ik wakker met een ‘nee’. En ik weet dat ik mijn intuïtie moet volgen, ook al is het nog niet duidelijk waarom. Dus ik heb net de garageman gebeld dat ik het niet doe. En nu voel ik me verdrietig. Ik twijfel nog steeds: is het wel intuïtie of is het iets anders? En wat dan? Gun ik mezelf het gemak van een auto niet of mag ik juist niet te gemakzuchtig worden? Ik vertrouw erop dat de komende dagen dingen helder worden en leg me neer bij mijn keus. Ik aanvaard mijn beslissing. Maar ik heb nog geen idee waarom.

Ik stel mezelf de vraag: Wat zou Liefde doen? Ik trok net een tarotkaart en die vertelt me dit. Ook weer over overzicht. Blijkbaar past deze keus in een geheel van dingen die symbool staan voor overzicht, perspectief en lange termijn.

Ik ga het eens laten pruttelen.

PS De foto maakte ik zojuist. Voor mij vertegenwoordigt hij zachtheid en warmte. En overzicht natuurlijk .

 

Lief dagboek,

Heerlijk dagje vandaag met Rivka. Normaal gesproken heb ik altijd wat gepland als ze bij mij is (ik heb co-ouderschap dus ze is er om het weekend). Maar dit weekend had ik niks in de agenda staan. Bovendien was het slecht weer, dus ik had niet zoveel zin om eropuit te gaan. Ik vroeg Rivka wat ze wilde en ze gaf er de voorkeur aan om lekker thuis te blijven. Dat werd dus een dagje met bad, boeken, Iphone, Wii, tv, spelletjes. Heerlijk! We hadden het erg fijn samen. Het valt me op hoe groot ze eigenlijk al is. Ze begint ook steeds empathischer te worden en begrijpt heel goed waarom bepaald gedrag juist wel of juist niet gewenst is.

Vandaag trokken we allebei een Eigenwijsje. Zij pakte ‘ik ben dankbaar’ en ik legde haar uit wat dankbaarheid is. Ik vroeg Rivka waar ze dankbaar voor is. Haar antwoord: ‘voor jou!’. Dat gevoel is helemaal wederzijds! Ik ben elke dag dankbaar dat zij in mijn leven is. Ik heb altijd geweten dat ik moeder zou worden van 1 dochter. Als kind was ik gek op de boeken over Madelief van Guus Kuijer en ik wilde graag later als ik groot was, ook zo met mijn kind omgaan. Pas kortgeleden realiseerde ik me dat Madelief ook enig kind is en alleen met haar moeder woont.

Ik betrapte mezelf vandaag een paar keer op de gedachte dat ik toch iets met Rivka moest gaan doen. Dan dacht ik terug aan vroeger, toen ik klein was. Hoe heerlijk ik het vond om lekker thuis te zijn en te lezen. En Rivka is nog veel minder vaak thuis dan ik destijds. Ze vond het erg fijn om thuis te zijn en ik kon het idee loslaten dat we iets moesten gaan doen. Allebei een fijne dag dus

Lief dagboek,

Hard gewerkt vandaag en dat was heerlijk! Werkbladen gemaakt voor een teamdag die ik volgende week verzorg. En lekker gecoacht. Wat is het toch fijn om werk te doen met Liefde. Voor mij is ondernemerschap de enige manier waarop ik volledig mijn eigen verantwoordelijkheid en mijn eigen vrijheid heb. Geen concessies. Ik genoot vanmiddag echt: thuis aan mijn bureau, Spotify aan en schrijven. Het voelde als bedrijfje spelen.

Ja, qua werk weet ik inmiddels wel wat bij me past. Relaties en de Liefde zijn een ander verhaal. En erover nadenken helpt niet om het helder te krijgen, integendeel. Ik heb het gevoel dat het op dit moment vooral de bedoeling is dat ik veel ervaar zodat ik langzaamaan mijn eigen richting op ga lopen. De ervaringen die ik opdoe, geven me informatie en helpen me te reflecteren. Interessant is de dynamiek tussen mij en anderen. De energie die er tijdens de interactie is, observeer ik. Ik zie vaak hetzelfde gebeuren. Ik vind het moeilijk om me echt gelijkwaardig te voelen t.o.v. iemand anders. Om in mijn eigen energie te blijven en tegelijkertijd me te verbinden met iemand. Nog genoeg te leren dus…

Lief dagboek,

Het is al laat… Eigenlijk tijd om te gaan slapen… Maar ik heb nog even de behoefte om op de dag te reflecteren. Op allerlei manieren kwam er vandaag steeds één thema terug. Het ging over trouw zijn aan mezelf. Ik ontdekte in een gesprek over de invulling van een teamdag, hoe fijn het is om mijn talenten in te zetten om samen met anderen iets vorm te geven. Ik werk natuurlijk vaak solo, maar de dynamiek van met een groep iets creëren is toch ook wel heel bijzonder. Ik voelde echt wat mijn meerwaarde was in dat gesprek. Fijn . Ook in de coachgesprekken die ik voerde vandaag zag ik hoe mijn scherpte en analyses echt konden helpen bij het verkrijgen van inzichten om te veranderen. En dat heeft niets te maken met dat het mijn verdienste zou zijn, integendeel.Het is fijn om het te kunnen laten stromen, zo vanzelfsprekend om waarde te hebben gewoonweg door te doen wie ik ben.

Vanavond had ik eigenlijk een meeting met een coachnetwerk waar ik al een tijd deel van uitmaak. Toen ik in de gemailde stukken las dat de financiële voorwaarden zouden wijzigen in een voor mij ontoelaatbare versie, voelde ik een enorme boosheid. Het contrast met de rest van de dag was zo groot: van waardering, energie, samenwerking, gelijkwaardigheid naar een heel andere energie. Het woord ‘uitbuiting’ kwam in me op. Ik ben de trein uitgestapt (was al onderweg) en ben het initiatief uit gestapt. Ik weiger te werken met mensen die niet koersen op balans, energie-uitwisseling en respect door waardering te matchen met inzet. Het voelde goed om deze beslissing te nemen voor mezelf.

Vanavond had ik een mooi chatgesprek met iemand die ik nog niet heb ontmoet. Het was een open gesprek waarin ook weer van alles gebeurde. Het was een open gesprek waarin van alles gebeurde op energetisch niveau. Het was mooi om dit te voelen en bespreken en trouw te blijven aan mezelf, recht te blijven doen aan mezelf. Dat is Liefde.

Lief dagboek,

Vanmorgen weer gesport bij Balance. Het voelt heerlijk om mijn dag zo te beginnen. Ik merkte vanmorgen ineens dat ik anders naar mijn lichaam ging kijken. Ik zag de spieren in mijn armen en voelde me trots. dat is wat anders dan walgend voor de spiegel naar mijn kipfilets staren (je kent ze wel: de flapjes onder je bovenarm…). Na het sporten en douchen trok ik een broek aan van twee levens geleden. Hij paste weer! Mijn dag kon niet meer stuk . Maar vanmiddag ging ik voor de bijl. Hoewel ik het nog angstvallig probeerde te voorkomen (Weet je het zeker?), lag er opeens een reep Tony’s Chocolonely in mijn mandje en vanmiddag heb ik hem opgegeten. Helemaal ja… Geen spijt, hij was heerlijk. Maar echt lekker voelt het niet, zo’n suikerbom in mijn lijf. Even slikken en weer doorgaan…

Vanmorgen heb ik een nieuwe app op mijn Iphone geïnstalleerd: E-nummers. Zo kan ik checken welke e-nummers ik binnenkrijg. Het helpt mij om nog beter te letten op de voeding die ik tot me neem. De afgelopen maanden heb ik al ontdekt hoeveel invloed suiker op me heeft. Voor het eerst kwam ik herfst en winter door zonder al teveel energieschommelingen en met een stabiel humeur. Suiker is echt heel slecht: het geeft je lijf een optater en brengt alles uit balans.