Ook mijn rug reageert op mijn stappen uit de comfortzone. Ik heb er weer meer last van. Goed voor mezelf blijven zorgen dus!

In de Liefde rek ik ook mijn grenzen op. Niet eens heel bewust, maar door puur te vertrouwen op mijn intuïtie en Liefde te volgen, gebeuren verrassende dingen. Het voorbehoud is weg. Oordelen zijn weg. Er is wat er is. Dat is heel bevrijdend! Al een tijdje heb ik het relatie-concept losgelaten en focus ik op Liefde, maar dit krijgt steeds meer voet aan de grond. Het is nu een vanzelfsprekendheid aan het worden: ik heb Liefde in mijn leven. Op allerlei manieren.

Kortom: een roerige periode. eens kijken wat de tarotkaarten me voor advies geven. Het is Staven negen. Herkenbaar… het overwinnen van oude angsten. De laatste keer voor de klas was in 2001. Daar raakte ik voor de tweede keer burn-out. Logisch dat ik het spannend vind. maar ik mag mezelf ook wel wat credits geven: ik ben gegroeid en zou het nu niet meer doen als ik niet voelde dat het oké was.

Maar het is een klus om een doelloos leven te hebben en aanvaarden. het maakt allemaal ook niet heel veel uit. en tegelijkertijd wel. Daar zit een gekke paradox. Want voor ik het doorheb, zit ik weer doelen vast te stellen. En dat steeds blijven loslaten, aanvaarden wat er is en mezelf blijven matchen is een uitdaging voor mij! Moet uitkijken dat ik daar ook weer niet een doel van maak. De zon heeft ook geen doel. Maar ze is er wel en doet wat ze doet. Dat gevoel.

Al ik denk aan de essentie van de zon, dan is dat warmte. Als ik denk aan mijn essentie, is dat Liefde. Liefde zijn is dus wat de bedoeling is. Dat betekent: liefde niet tegenhouden, manipuleren of beïnvloeden. Let it be.

En hoewel ik geen enkel rationeel argument kon verzinnen, hakte ik de knoop niet door.

Vanmorgen werd ik wakker met een ‘nee’. En ik weet dat ik mijn intuïtie moet volgen, ook al is het nog niet duidelijk waarom. Dus ik heb net de garageman gebeld dat ik het niet doe. En nu voel ik me verdrietig. Ik twijfel nog steeds: is het wel intuïtie of is het iets anders? En wat dan? Gun ik mezelf het gemak van een auto niet of mag ik juist niet te gemakzuchtig worden? Ik vertrouw erop dat de komende dagen dingen helder worden en leg me neer bij mijn keus. Ik aanvaard mijn beslissing. Maar ik heb nog geen idee waarom.

Ik stel mezelf de vraag: Wat zou Liefde doen? Ik trok net een tarotkaart en die vertelt me dit. Ook weer over overzicht. Blijkbaar past deze keus in een geheel van dingen die symbool staan voor overzicht, perspectief en lange termijn.

Ik ga het eens laten pruttelen.

PS De foto maakte ik zojuist. Voor mij vertegenwoordigt hij zachtheid en warmte. En overzicht natuurlijk .

Vandaag trokken we allebei een Eigenwijsje. Zij pakte ‘ik ben dankbaar’ en ik legde haar uit wat dankbaarheid is. Ik vroeg Rivka waar ze dankbaar voor is. Haar antwoord: ‘voor jou!’. Dat gevoel is helemaal wederzijds! Ik ben elke dag dankbaar dat zij in mijn leven is. Ik heb altijd geweten dat ik moeder zou worden van 1 dochter. Als kind was ik gek op de boeken over Madelief van Guus Kuijer en ik wilde graag later als ik groot was, ook zo met mijn kind omgaan. Pas kortgeleden realiseerde ik me dat Madelief ook enig kind is en alleen met haar moeder woont.

Ik betrapte mezelf vandaag een paar keer op de gedachte dat ik toch iets met Rivka moest gaan doen. Dan dacht ik terug aan vroeger, toen ik klein was. Hoe heerlijk ik het vond om lekker thuis te zijn en te lezen. En Rivka is nog veel minder vaak thuis dan ik destijds. Ze vond het erg fijn om thuis te zijn en ik kon het idee loslaten dat we iets moesten gaan doen. Allebei een fijne dag dus

Ja, qua werk weet ik inmiddels wel wat bij me past. Relaties en de Liefde zijn een ander verhaal. En erover nadenken helpt niet om het helder te krijgen, integendeel. Ik heb het gevoel dat het op dit moment vooral de bedoeling is dat ik veel ervaar zodat ik langzaamaan mijn eigen richting op ga lopen. De ervaringen die ik opdoe, geven me informatie en helpen me te reflecteren. Interessant is de dynamiek tussen mij en anderen. De energie die er tijdens de interactie is, observeer ik. Ik zie vaak hetzelfde gebeuren. Ik vind het moeilijk om me echt gelijkwaardig te voelen t.o.v. iemand anders. Om in mijn eigen energie te blijven en tegelijkertijd me te verbinden met iemand. Nog genoeg te leren dus…

Vanavond had ik eigenlijk een meeting met een coachnetwerk waar ik al een tijd deel van uitmaak. Toen ik in de gemailde stukken las dat de financiële voorwaarden zouden wijzigen in een voor mij ontoelaatbare versie, voelde ik een enorme boosheid. Het contrast met de rest van de dag was zo groot: van waardering, energie, samenwerking, gelijkwaardigheid naar een heel andere energie. Het woord ‘uitbuiting’ kwam in me op. Ik ben de trein uitgestapt (was al onderweg) en ben het initiatief uit gestapt. Ik weiger te werken met mensen die niet koersen op balans, energie-uitwisseling en respect door waardering te matchen met inzet. Het voelde goed om deze beslissing te nemen voor mezelf.

Vanavond had ik een mooi chatgesprek met iemand die ik nog niet heb ontmoet. Het was een open gesprek waarin ook weer van alles gebeurde. Het was een open gesprek waarin van alles gebeurde op energetisch niveau. Het was mooi om dit te voelen en bespreken en trouw te blijven aan mezelf, recht te blijven doen aan mezelf. Dat is Liefde.

Vanmorgen heb ik een nieuwe app op mijn Iphone geïnstalleerd: E-nummers. Zo kan ik checken welke e-nummers ik binnenkrijg. Het helpt mij om nog beter te letten op de voeding die ik tot me neem. De afgelopen maanden heb ik al ontdekt hoeveel invloed suiker op me heeft. Voor het eerst kwam ik herfst en winter door zonder al teveel energieschommelingen en met een stabiel humeur. Suiker is echt heel slecht: het geeft je lijf een optater en brengt alles uit balans.